Дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ бадани модар тадриҷан барои таваллуд омода мешавад ва ҷанин аз ҷиҳати рушд қариб ба марҳилаи комил мерасад. Дар ин ҳафта бисёр занони ҳомила бо саволҳое рӯ ба рӯ мешаванд, аз ҷумла: оё ҷанин дар 37 ҳафта пурра инкишоф ёфтааст? эҳтимоли таваллуд дар ҳафтаи 37 чӣ қадар аст? оё ҷудошавии қаҳваранг ё ҷорӣ шудани моеъ дар ин марҳила муқаррарӣ аст ё хатарнок?
Дар ин давра, вазни миёнаи ҷанин одатан байни 3 то 4 килограмм мебошад ва аксари узвҳои ҳаётии ӯ фаъолияти муқаррарӣ доранд. Бо вуҷуди ин, шинохти аломатҳои табиӣ ва ҳушдордиҳанда дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ аҳамияти зиёд дорад, зеро ташхиси саривақтӣ метавонад аз пайдоиши мушкилот барои модар ва ҷанин пешгирӣ намояд.
Ҷанин дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ
Вазн ва қадди ҷанин дар ҳафтаи 37
Дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ, вазни миёнаи ҷанин тақрибан 2,7 то 3 килограмм буда, қадди ӯ тақрибан 48–50 сантиметр мебошад. Бо вуҷуди ин, вазни дақиқи кӯдак ҳангоми таваллуд пешгӯишаванда нест ва ба омилҳое монанди ирсият, ҳолати пласента ва ғизои модар вобаста аст. Қисме аз афзоиши вазни модар дар ин ҳафтаҳо ба афзоиши ҷанин, зиёд шудани моеъи амниотикӣ, калон шудани синаҳо ва рушди пласента марбут аст.
Ҳаракатҳои ҷанин дар ҳафтаи сиюҳаштум
Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, ҷанин ҳар рӯз тақрибан 14 грамм равған ҷамъ мекунад. Бо наздик шудани вақти таваллуд, миқдори моеъи амниотикӣ тадриҷан кам мешавад ва фазои дохили бачадон маҳдуд мегардад. Аз ин рӯ, модар метавонад ҳис кунад, ки ҳаракатҳои ҷанин камтар шудаанд, аммо дар аксари ҳолатҳо ҷанин ҳамоно фаъол аст ва танҳо навъ ва шиддати ҳаракатҳо тағйир меёбанд.
Ҷойгиршавии ҷанин дар ҳафтаи 37
Дар ин марҳила, аксари ҷанинҳо дар ҳолати сар ба поён қарор доранд, ки барои таваллуди табиӣ беҳтарин мавқеъ ба ҳисоб меравад. Бо вуҷуди ин, тақрибан 3 фоиз ҷанинҳо метавонанд ҳамоно дар ҳолати баръакс (брич) бошанд. Духтури занона ва таваллуд одатан тавассути муоина ё ултрасадо мавқеи ҷанинро муайян мекунад.
Тағйироти бадани модар дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ
Дар ҳафтаи 37, бадани модар ба марҳилаи ҷиддии омодагӣ ба таваллуд ворид мешавад. Тағйироти гормонӣ шадидтар мегарданд ва метавонанд нишонаҳое ба вуҷуд оранд, ки баъзан нигаронкунандаанд, вале аксаран табиӣ мебошанд.
Тағйироти ҷисмонӣ
Бачадон ба ҳадди ниҳоии андозаи худ мерасад ва ба масона, рӯдаҳо ва коси миён фишор меорад. Аз ин рӯ, нишонаҳое чун пешобравии зиёд, ҳисси вазнинӣ дар коси миён, дарди пушт ва хастагии зуд-зуд маъмуланд. Ҳормони релаксин боиси суст шудани пайвандҳо шуда, метавонад дарди буғумҳо ва коси миёнро ба вуҷуд орад.
Тағйироти гарданаи бачадон
Бо наздик шудани таваллуд, гарданаи бачадон тадриҷан нарм, кӯтоҳ ва кушода мешавад. Ин раванд метавонад бе нишонаҳои равшан сурат гирад ё бо зиёд шудани ҷудошавиҳои маҳбал ҳамроҳ бошад.
Ҷудошавиҳои маҳбал
Зиёд шудани ҷудошавиҳои маҳбал дар ҳафтаи 37 аксаран муқаррарӣ аст. Аммо ҷудошавии қаҳваранг ё хунин метавонад нишонаи тағйироти гарданаи бачадон ё оғози марҳилаи аввали таваллуд бошад. Агар ҷудошавиҳо бо бӯи нохуш, хориш, сӯзиш ё хунравии равшан ҳамроҳ бошанд, ба духтур муроҷиат кардан зарур аст.
Тағйироти рӯҳӣ
Дар ин ҳафта бисёр модарон тағйироти рӯҳӣ, изтироб, ҳаяҷон ё бетобиро эҳсос мекунанд. Ин ҳолатҳо одатан ба тағйироти гормонӣ ва наздик шудани вақти таваллуд вобастаанд.
Кай ба духтур муроҷиат кардан лозим аст?
Ҳангоми пайдошавии нишонаҳое чун дардҳои мунтазам ва афзоянда, хунравии равшан, кам шудани ҳаракатҳои ҷанин, ҷорӣ шудани доимии моеъ, дарди шадиди сар ё норавшании биноӣ, муроҷиати фаврӣ ба муассисаи тиббӣ зарур аст.
Аломатҳои таваллуд дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ
Дар ҳафтаи 37 баъзе занон метавонанд нишонаҳое эҳсос кунанд, ки ба наздик шудани таваллуд ишора мекунанд.
Аломатҳои ибтидоии таваллуд
Ин нишонаҳо метавонанд дардҳои бачадонӣ, зиёд шудани ҷудошавиҳои маҳбал, фишори сари ҷанин ба коси миён ва баъзан исҳолро дар бар гиранд. Ҷудошавиҳои қаҳваранг ё гулобӣ аксаран ба тағйироти гарданаи бачадон вобастаанд. Дар тақрибан 10 фоиз ҳолатҳо, канда шудани халтаи об пеш аз оғози дардҳои мунтазам рух медиҳад.
Фарқи дардҳои ҳақиқӣ ва бардурӯғ
Нишонаи асосии оғози таваллуди ҳақиқӣ мунтазам ва шадид шудани дардҳо мебошад. Дардҳои бардурӯғ бо истироҳат ё иваз кардани ҳолат сабуктар мешаванд, аммо дардҳои ҳақиқӣ бо гузашти вақт қавитар мегарданд.
Оё таваллуд дар ҳафтаи 37 хатарнок аст?
Умуман, таваллуд дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ хатарнок ҳисобида намешавад. Дар ин вақт ҷанин ба гурӯҳи “ҳомиладории барвақти пурра” дохил мешавад ва аксари узвҳои ӯ, бахусус шушҳо, фаъолияти қобили қабул доранд. Бо вуҷуди ин, идомаи ҳомиладорӣ то ҳафтаҳои 39–40, агар мушкили тиббӣ вуҷуд надошта бошад, беҳтарин ҳолатро фароҳам меорад.
Ҷорӣ шудани моеъ дар ҳафтаи 37
Ҷорӣ шудани моеъ дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ метавонад барои модар ҳолати нигаронкунанда бошад. Дар ин марҳила фарқ гузоштан байни ҷудошавиҳои муқаррарии маҳбал ва кандани халтаи об (халтаи амниотикӣ) аҳамияти калон дорад, зеро ҳар яке муносибати тиббии гуногунро талаб мекунад.
Фарқи байни ҷудошавии муқаррарӣ ва кандани халтаи об
Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, ҷудошавиҳои маҳбал одатан бештар мешаванд ва метавонанд шаффоф ё сафедранг бошанд. Ин гуна ҷудошавиҳо одатан бӯй надоранд ва ба таври даврӣ хориҷ мешаванд.
Баръакс, ҳангоми кандани халтаи об, моеъ одатан шаффоф, беранг ва бебӯй мебошад ва метавонад ба таври ногаҳонӣ ё тадриҷӣ, вале пайваста ҷорӣ шавад. Ин гуна ҷорӣ шудани моеъ бо иваз кардани ҳолати бадан қатъ намегардад.
Оё ҷорӣ шудани моеъ дар ҳафтаи 37 хатарнок аст?
Агар ҷорӣ шудани моеъ натиҷаи кандани халтаи об бошад, дар ҳафтаи 37 он ҳамчун ҳолати тиббии муҳим ҳисобида мешавад ва модар бояд фавран ба муассисаи тиббӣ муроҷиат намояд. Давом ёфтани вақти зиёд бе моеъи амниотикӣ метавонад хатари сироятро барои модар ва ҷанин зиёд намояд.
Агар ҷорӣ шудани моеъ ба ҷудошавиҳои муқаррарии маҳбал вобаста бошад ва бо нишонаҳое чун дардҳои мунтазам, хунравӣ ё кам шудани ҳаракатҳои ҷанин ҳамроҳ набошад, одатан сабаби ҷиддии нигаронӣ нест. Бо вуҷуди ин, ташхиси дақиқ танҳо аз ҷониби духтур имконпазир аст.
Кай бояд фавран ба духтур муроҷиат кард?
Дар ҳолатҳои зерин муроҷиати фаврӣ ба муассисаи тиббӣ зарур аст:
-
ҷорӣ шудани моеъи шаффоф ва доимӣ аз маҳбал
-
ҳамроҳ шудани ҷорӣ шудани моеъ бо дардҳои мунтазам ва афзоянда
-
хунравии равшан
-
кам ё қатъ шудани ҳаракатҳои ҷанин
-
баланд шудани ҳарорати бадан ё эҳсоси бадҳолӣ
Тавсияи тиббӣ
Дар ҳафтаи 37 ҳомиладорӣ, ҳар гуна шубҳа ба кандани халтаи об бояд ҷиддӣ қабул карда шавад. Ҳатто агар мутмаин набошед, ки моеъи хориҷшуда об аст ё ҷудошавии муқаррарӣ, тафтишоти тиббӣ роҳи беҳтарини таъмини саломатии модар ва ҷанин мебошад.
Ҷудошавии қаҳваранг дар ҳафтаи 37
Дидани ҷудошавии қаҳваранг дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ метавонад барои бисёр модарон нигаронкунанда бошад. Дар ин марҳила, ин гуна ҷудошавӣ метавонад ё як ҳолати муқаррарӣ бошад ё нишонаи тағйироти гарданаи бачадон ва наздик шудани вақти таваллуд. Аз ин рӯ, муайян кардани сабаби ҷудошавии қаҳваранг аҳамияти муҳим дорад.
Сабабҳои ҷудошавии қаҳваранг дар ҳафтаи 37
Ҷудошавии қаҳваранг одатан аз омехтаи хунчаи кӯҳна бо ҷудошавиҳои маҳбал ба вуҷуд меояд. Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, нарм ва кушода шудани гарданаи бачадон метавонад боиси канда шудани рагҳои хурди хун гардад ва дар натиҷа ҷудошавии қаҳваранг ё гулобӣ пайдо шавад. Ин ҳолат аксаран як қисми равандҳои табиии омодагӣ ба таваллуд мебошад.
Кай ҷудошавии қаҳваранг муқаррарӣ ҳисобида мешавад?
Дар ҳолатҳои зерин, ҷудошавии қаҳваранг одатан хатарнок нест:
-
миқдори он кам бошад
-
бӯи нохуш надошта бошад
-
бо дарди шадид ё хунравии равшан ҳамроҳ набошад
-
ҳаракатҳои ҷанин муқаррарӣ боқӣ монанд
Дар бисёр ҳолатҳо, ин ҷудошавӣ метавонад ба хориҷ шудани тӯдаи луобӣ (plug-и луобӣ) марбут бошад, ки нишонаи наздик шудани таваллуд аст.
Кай ҷудошавии қаҳваранг метавонад хатарнок бошад?
Дар баъзе ҳолатҳо, ҷудошавии қаҳваранг метавонад нишонаи мушкилоти ҷиддитар бошад ва ниёз ба арзёбии фаврии тиббӣ дорад, аз ҷумла:
-
зиёд шудани ҳаҷми ҷудошавӣ ё табдил ёфтани он ба хунравии сурхи равшан
-
ҳамроҳ шудани ҷудошавӣ бо дардҳои мунтазам ва афзоянда
-
кам ё қатъ шудани ҳаракатҳои ҷанин
-
пайдо шудани таб, сӯзиш, хориш ё бӯи нохуш
Оё ҷудошавии қаҳваранг нишонаи оғози таваллуд аст?
Дар бисёр модарон, дидани ҷудошавии қаҳваранг ё гулобӣ метавонад нишонаи оғози марҳилаҳои аввали таваллуд бошад. Ин ҷудошавӣ аксаран ба сабаби тағйироти гарданаи бачадон ба вуҷуд меояд ва метавонад чанд соат ё ҳатто чанд рӯз пеш аз оғози дардҳои мунтазами таваллуд мушоҳида шавад.
Тавсияи тиббӣ
Ҳарчанд ҷудошавии қаҳваранг дар ҳафтаи 37 ҳомиладорӣ дар бисёр ҳолатҳо табиӣ аст, ҳар гуна тағйироти ғайримуқаррарӣ дар ранг, миқдор ё ҳамроҳии он бо нишонаҳои дигар бояд ҷиддӣ қабул карда шавад. Машварат бо духтури занона ва таваллуд роҳи боэътимод барои таъмини саломатии модар ва ҷанин мебошад.
Оё ҷанин дар ҳафтаи 37 пурра инкишоф ёфтааст?
Аз нуқтаи назари тиббӣ, ҷанин дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ ҳанӯз пурра инкишофёфта ҳисобида намешавад, вале ӯ дар марҳилаи ба ном «ҳомиладории пурраи барвақт» (Early Term) қарор дорад. Ҳомиладории пурра аз ҷиҳати тиббӣ одатан байни ҳафтаҳои 39 то 40 муайян мешавад, вақте ки тамоми узвҳо, бахусус шушҳо ва низоми асаб, ба сатҳи баланди камолот мерасанд.
Ҳолати рушди ҷанин дар 37 ҳафта
Дар ҳафтаи 37, аксари узвҳои ҷанин қобилияти фаъолият доранд ва бисёр кӯдакони дар ин ҳафта таваллудшуда метавонанд бидуни мушкилоти ҷиддӣ ба муҳити берун аз бачадон мутобиқ шаванд. Бо вуҷуди ин, баъзе низомҳо, аз ҷумла:
-
шушҳо
-
танзими ҳарорати бадан
-
ҳамоҳангии макидан ва фурӯ бурдан
мумкин аст ҳанӯз ба камолоти пурра нарасида бошанд.
Фарқи ҷанини 37-ҳафтагӣ аз ҷанини пурра
Фарқиятҳо одатан ночизанд, аммо аз лиҳози оморӣ:
-
эҳтимоли мушкилоти сабуки нафаскашӣ дар кӯдакони 37-ҳафтагӣ каме бештар аст
-
эҳтимоли зардпарвин (желтуха) дар муқоиса бо кӯдакони 39–40 ҳафтагӣ зиёдтар мебошад
-
баъзе навзодон метавонанд ба нигоҳубини кӯтоҳмуддати тиббӣ ниёз дошта бошанд
Аз ҳамин сабаб, агар сабаби тиббӣ вуҷуд надошта бошад, идомаи ҳомиладорӣ то ҳафтаҳои охир тавсия дода мешавад.
Оё таваллуд дар ҳафтаи 37 хавфнок аст?
Дар аксари ҳолатҳо, таваллуд дар ҳафтаи 37 хавфнок нест ва бисёр кӯдакон солим ба дунё меоянд. Бо вуҷуди ин, беҳтарин шароит барои инкишофи пурраи ҷанин идомаи ҳомиладорӣ то ҳафтаҳои 39–40 ба ҳисоб меравад, агар ҳолати модар ва ҷанин иҷоза диҳад.
Хулоса
Дар ҷавоб ба саволи «Оё ҷанин дар ҳафтаи 37 пурра инкишоф ёфтааст?» бояд гуфт, ки ҷанин дар ин марҳила ба камолоти хеле наздик расидааст, аммо аз нигоҳи тиббӣ ҳанӯз пурра ҳисобида намешавад. Бо вуҷуди ин, дар аксари ҳолатҳо, таваллуд дар ин ҳафта бо натиҷаҳои мусбат анҷом меёбад.
Ғизо дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ
Дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ ғизои дуруст нақши хеле муҳим дорад, зеро он на танҳо барои нигоҳ доштани қувваи модар, балки барои омодагии бадан ба таваллуд ва захираи маводи ғизоӣ барои давраи ширмаконӣ низ аҳамият дорад. Дар ин марҳила ҳадаф аз ғизо кам кардани вазн нест, балки таъмини маводи ғизоии кофӣ ва мутавозин мебошад.
Эҳтиёҷоти ғизоии модар дар ҳафтаи 37
Дар ин ҳафта, бадани модар ба энергия, витаминҳо ва минералҳо бештар ниёз дорад. Ғизои нокифоя метавонад боиси хастагии зиёд, заъф ва кам шудани омодагии бадан ба таваллуд гардад. Қабули калорияҳо бояд аз манбаъҳои солим бошад, на аз хӯрокҳои серравған ва камқимат.
Хӯрокҳои тавсияшаванда дар ҳафтаи 37
Интихоби ғизоҳои серғизо ва осонҳазм муҳим аст, аз ҷумла:
-
шир ва маҳсулоти ширии камравған (йогурт, творог)
-
гӯштҳои лоғар, мурғ ва моҳӣ
-
ғалладонагиҳои пурра (нонҳои сабусдор, биринҷи қаҳваранг)
-
мева ва сабзавоти тару тоза
Ин ғизоҳо ба таҳкими бадани модар ва рушди ниҳоии ҷанин мусоидат мекунанд.
Витаминҳо ва минералҳои муҳим
Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, эҳтиёҷ ба баъзе маводи ғизоӣ зиёд мешавад, аз ҷумла:
-
витаминҳои гурӯҳи B
-
витаминҳои C, A ва E
-
калсий
-
оҳан
-
руҳ
-
магний
-
йод
Агар ин моддаҳо аз тариқи ғизо ба миқдори кофӣ қабул нашаванд, эҳтимоли норасоӣ зиёд мешавад. Истифодаи иловагиҳои витаминӣ бояд танҳо бо маслиҳати духтур анҷом дода шавад.
Нӯшидани моеъ
Нӯшидани оби кофӣ дар ин марҳила хеле муҳим аст. Об ба пешгирии қабзият, кам кардани хавфи сироятҳои пешоб ва беҳтар шудани гардиши хун кӯмак мерасонад. Тавсия мешавад дар як рӯз ҳадди ақал 8–10 истакон об нӯшида шавад, агар духтур маҳдудият таъин накарда бошад.
Омодагӣ барои рӯзҳои пас аз таваллуд
Азбаски пас аз таваллуд модар метавонад худро хеле хаста ҳис кунад, беҳтар аст аз ҳамин ҳафта барои ғизои рӯзҳои аввал нақша тартиб дода шавад. Омода кардани хӯрокҳои солим ва яхбандӣ кардани онҳо ё гирифтани кӯмак аз аъзои оила метавонад фишори ҷисмониро кам кунад.
Тавсияҳои муҳим
-
аз парҳезҳои сахт худдорӣ кунед
-
хӯрокро ба қисмҳои хурд, вале зуд-зуд истеъмол намоед
-
аз хӯрокҳои хеле шӯр, равғанин ва ширини зиёд канорагирӣ кунед
-
дар сурати дилбеҳузурӣ ё камиштиҳо бо духтур маслиҳат кунед
Хулоса
Ғизои солим дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ бояд мутавозин, гуногун ва бой аз маводи ғизоӣ бошад. Ин равиш ба модар кӯмак мекунад, ки бо қувва ва омодагии бештар ба марҳилаи таваллуд ворид шавад ва саломатии худро ва ҷанинро ҳифз намояд.
Варзиш дар ҳафтаи 37
Дар ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ машғул шудан ба варзишҳои сабук ва бехатар метавонад ба беҳтар шудани ҳолати ҷисмонӣ ва равонии модар, кам шудани дардҳо ва омодагии беҳтар ба таваллуд мусоидат намояд. Бо вуҷуди ин, дар ин марҳила бояд аз ҳар гуна фаъолияти ҷисмонии шадид худдорӣ кард ва варзиш танҳо бо дарназардошти ҳолати саломатии модар анҷом дода шавад.
Фоидаҳои варзиш дар ҳафтаи 37
Варзишҳои сабук дар ин давра метавонанд манфиатҳои зерин дошта бошанд:
-
кам кардани дарди пушт ва коси миён
-
беҳтар намудани гардиши хун ва кам шудани варами пойҳо
-
пешгирӣ ё сабук кардани қабзият
-
беҳтар шудани ҳолати рӯҳӣ ва коҳиши изтироб
-
омодасозии мушакҳо барои таваллуд
Навъҳои варзиши иҷозатдодашуда
Дар ҳафтаи 37, танҳо варзишҳое тавсия дода мешаванд, ки ба бадан фишори зиёд намеоранд, аз ҷумла:
-
гаштугузори ором дар рӯи ҳамвор
-
ҳаракатҳои кашишӣ барои занони ҳомила
-
тамринҳои нафаскашӣ ва оромиш (релаксатсия)
-
йогаи махсуси ҳомиладорӣ, бо ҳаракатҳои бехатар
Ин намуди фаъолиятҳо ба ором шудани мушакҳо, махсусан мушакҳои коси миён, кӯмак мекунанд.
Варзишҳое, ки бояд аз онҳо худдорӣ кард
Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, аз чунин фаъолиятҳо бояд қатъиян канорагирӣ намуд:
-
варзишҳои пурҳаракат ё шадид
-
ҳаракатҳое, ки хавфи афтодан доранд
-
бардоштани ашёи вазнин
-
машқҳое, ки муддати дароз дар ҳолати пушт хобиданро талаб мекунанд
Қоидаҳои бехатарӣ ҳангоми варзиш
Ҳангоми машғул шудан ба варзиш дар ҳафтаи 37 риояи қоидаҳои зерин муҳим аст:
-
дар сурати пайдо шудани сарчархӣ, дарди шикам, хунравӣ ё кам шудани ҳаракати ҷанин, фавран машқро қатъ кунед
-
пеш аз машқ ва баъди он оби кофӣ нӯшед
-
либоси бароҳат ва пойафзоли мувофиқ пӯшед
-
агар ягон ҳолати махсуси тиббӣ дошта бошед, ҳатман бо духтур маслиҳат кунед
Хулоса
Варзиш дар ҳафтаи 37 ҳомиладорӣ бояд сабук, мунтазам ва бехатар бошад. Ҳадаф аз фаъолиятҳои ҷисмонӣ дар ин марҳила нигоҳ доштани ҳаракатнокии бадан, коҳиши нороҳатиҳо ва омодагии ҷисмонӣ ва равонӣ барои таваллуд мебошад, на зиёд кардани шиддати машқҳо.
Саволҳои маъмул дар бораи ҳафтаи 37 ҳомиладорӣ
Ҳафтаи 37 ҳомиладорӣ ба чанд моҳ рост меояд?
Ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ одатан ба моҳи нӯҳуми ҳомиладорӣ рост меояд. Дар ин марҳила ҳомиладорӣ ба ҳафтаҳои охирини худ ворид мешавад ва бадани модар ва ҷанин барои таваллуд омода мегарданд.
Оё ҷанин дар ҳафтаи 37 пурра инкишоф ёфтааст?
Аз нигоҳи тиббӣ, ҷанин дар ҳафтаи 37 ҳанӯз пурра ҳисобида намешавад ва ба гурӯҳи ҳомиладории пурраи барвақт (Early Term) дохил мегардад. Бо вуҷуди ин, аксари узвҳои ҳаётии ҷанин фаъолияти қобили қабул доранд ва бисёр кӯдакон дар ин ҳафта солим ба дунё меоянд.
Вазни муқаррарии ҷанин дар ҳафтаи 37 чӣ қадар аст?
Вазни миёнаи ҷанин дар ҳафтаи 37 одатан байни 2,7 то 3 килограмм мебошад. Албатта, ин нишондиҳанда метавонад вобаста ба ирсият, ғизои модар ва ҳолати пласента фарқ кунад.
Оё кам шудани ҳаракати ҷанин дар ҳафтаи 37 муқаррарӣ аст?
Дар ҳафтаҳои охири ҳомиладорӣ, бинобар кам шудани фазои дохили бачадон, навъи ҳаракатҳои ҷанин тағйир меёбад. Аммо камшавии равшан ё қатъ шудани ҳаракатҳо муқаррарӣ нест ва бояд фавран аз ҷониби духтур санҷида шавад.
Оё ҷудошавии қаҳваранг дар ҳафтаи 37 муқаррарӣ аст?
Ҷудошавии қаҳваранги каммиқдор метавонад ба тағйироти гарданаи бачадон ё наздик шудани таваллуд вобаста бошад ва аксаран хатарнок нест. Аммо агар ҷудошавӣ зиёд шавад, ба хунравии сурхи равшан табдил ёбад ё бо дард ҳамроҳ бошад, муроҷиат ба духтур зарур аст.
Ҷорӣ шудани моеъ дар ҳафтаи 37 чӣ маъно дорад?
Ҷорӣ шудани моеъ метавонад нишонаи ҷудошавии муқаррарии маҳбал ё кандани халтаи об бошад. Агар моеъ шаффоф, бебӯй ва доимӣ ҷорӣ шавад, бояд фавран ба муассисаи тиббӣ муроҷиат кард.
Оё таваллуд дар ҳафтаи 37 хатарнок аст?
Дар аксари ҳолатҳо, таваллуд дар ҳафтаи 37 хатарнок нест ва навзодон одатан ҳолати хуб доранд. Бо вуҷуди ин, агар имкон бошад, идомаи ҳомиладорӣ то ҳафтаҳои 39–40 барои камолоти пурраи ҷанин беҳтар аст.
Дар ҳафтаи 37 кай бояд фавран ба духтур муроҷиат кард?
Дар ҳолатҳои зерин муроҷиати фаврӣ ба духтур ё беморхона зарур аст:
-
дардҳои мунтазам ва афзояндаи бачадон
-
хунравии равшан
-
ҷорӣ шудани доимии моеъ
-
кам ё қатъ шудани ҳаракатҳои ҷанин
-
таб, дарди шадиди сар ё норавшании биноӣ
Оё варзиш дар ҳафтаи 37 иҷозат аст?
Бале, варзишҳои сабук ва бехатар, мисли роҳгардии ором ё тамринҳои нафаскашӣ, иҷозат дода мешаванд. Аммо аз машқҳои шадид ва хатарнок бояд худдорӣ кард.
Дар ҳафтаи 37 чӣ гуна ғизо беҳтар аст?
Ғизои мутавозин ва серғизо, ки аз сафедаҳо, мева, сабзавот ва маҳсулоти ширӣ иборат аст, барои нигоҳ доштани қувваи модар ва омодагӣ ба таваллуд тавсия дода мешавад
Хулосаи куллӣ ва тавсияҳои ниҳоӣ
Ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ яке аз марҳилаҳои муҳим ва ҳассоси давраи ҳомиладорӣ ба ҳисоб меравад. Дар ин ҳафта, ҷисми модар ба таваллуд ба таври ҷиддӣ омода мешавад ва ҷанин аз ҷиҳати рушд ба марҳилаи хеле наздик ба камолоти пурра мерасад. Бисёр нишонаҳое, ки дар ин давра пайдо мешаванд, аз ҷумла тағйири ҳаракатҳои ҷанин, зиёд шудани ҷудошавиҳои маҳбал, ҷудошавии қаҳваранг ё ҳатто ҷорӣ шудани моеъ, метавонанд қисми равандҳои табиӣ бошанд, аммо дар айни замон метавонанд нишонаи оғози таваллуд ё мушкилоти тиббӣ низ бошанд.
Дар ҳафтаи 37, таваҷҷуҳ ба нишонаҳои ҳушдордиҳанда аҳамияти махсус дорад. Дардҳои мунтазам ва афзоянда, хунравии равшан, ҷорӣ шудани доимии моеъ, кам шудани ҳаракатҳои ҷанин, таб ё нишонаҳои умумии бадҳолӣ ҳолатҳое мебошанд, ки набояд нодида гирифта шаванд ва ниёз ба арзёбии фаврии тиббӣ доранд.
Риояи ғизои солим ва мутавозин, истироҳати кофӣ, нӯшидани об ба миқдори зарурӣ ва анҷом додани варзишҳои сабук ва бехатар метавонанд ба беҳтар шудани ҳолати ҷисмонӣ ва равонии модар ва омодагии беҳтар ба таваллуд мусоидат намоянд. Ҳамзамон, худдорӣ аз фаъолиятҳои шадид ва стрессҳои нолозим дар ин марҳила муҳим аст.
Бояд дар хотир дошт, ки ҳар як ҳомиладорӣ хусусиятҳои хоси худро дорад. Аз ин рӯ, дар сурати пайдо шудани ҳар гуна нигаронӣ ё нишонаҳои ғайримуқаррарӣ, машварат бо духтури занона ва таваллуд беҳтарин ва боэътимодтарин роҳ барои ҳифзи саломатии модар ва ҷанин мебошад.
Паёми ниҳоӣ
Ҳафтаи сиюҳаштуми ҳомиладорӣ марҳилаи интизорӣ, омодагӣ ва таваҷҷуҳи бештар ба бадан аст. Бо огоҳӣ, назорат ва дастгирии тиббӣ, ин марҳила метавонад бо оромӣ, бехатарӣ ва итминон сипарӣ гардад ва модар бо дили ором ба пешвози таваллуди кӯдаки худ омода шавад.
Бидуни шарҳ