سرطان سینه یکی از شایعترین انواع سرطان در جهان است که هم زنان و هم مردان را میتواند درگیر کند، اگرچه شیوع آن در زنان بسیار بیشتر است. این بیماری زمانی رخ میدهد که سلولهای غیرطبیعی در بافت سینه شروع به رشد و تکثیر غیرقابل کنترل میکنند و در نهایت ممکن است به سایر بخشهای بدن گسترش یابد.
در سالهای اخیر، آگاهی عمومی نسبت به سرطان سینه افزایش یافته و غربالگریهای منظم و تشخیص زودهنگام نقش مؤثری در کاهش مرگومیر ناشی از آن ایفا کردهاند. با این حال، هنوز هم بسیاری از افراد با علائم، عوامل خطر، یا تفاوتهای مهم میان بروز این بیماری در زنان و مردان آشنا نیستند.
در این مقاله به بررسی جامع علل، علائم، روشهای تشخیص و درمان سرطان سینه خواهیم پرداخت و همچنین نکاتی برای پیشگیری و مراقبت از خود ارائه میدهیم. هدف ما افزایش آگاهی و توانمندسازی افراد برای شناسایی زودهنگام و مقابله بهتر با این بیماری مهم است.
علل و عوامل خطر سرطان سینه در زنان و مردان
سرطان سینه در نتیجه تغییرات ژنتیکی یا آسیب به DNA سلولهای بافت سینه ایجاد میشود. این تغییرات میتوانند به مرور زمان تجمع یابند یا بهصورت ارثی منتقل شده باشند. در ادامه، مهمترین علل و عوامل خطر ابتلا به سرطان سینه را بررسی میکنیم:
۱. عوامل ژنتیکی و ارثی
وجود جهشهایی در ژنهای BRCA1 و BRCA2 میتواند خطر ابتلا به سرطان سینه را بهطور چشمگیری افزایش دهد. افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان سینه یا تخمدان دارند، بیشتر در معرض خطر هستند.
۲. افزایش سن
با بالا رفتن سن، احتمال ابتلا به سرطان سینه افزایش مییابد. بیشتر موارد در زنان بالای ۵۰ سال تشخیص داده میشود، اما مردان نیز با افزایش سن در معرض خطر بیشتری قرار میگیرند.
۳. تغییرات هورمونی
افزایش طول مدت تماس بدن با هورمون استروژن، مانند شروع زودهنگام قاعدگی (قبل از ۱۲ سالگی) یا یائسگی دیرهنگام (پس از ۵۵ سالگی)، میتواند خطر سرطان سینه را افزایش دهد. درمانهای جایگزینی هورمونی طولانیمدت نیز یک عامل خطر محسوب میشود.
۴. چاقی و سبک زندگی ناسالم
چاقی، عدم تحرک، رژیم غذایی پرچرب و مصرف الکل از عوامل خطر قابل اصلاح هستند که با ایجاد اختلال در تعادل هورمونی میتوانند به رشد سلولهای سرطانی کمک کنند.
۵. تابش پرتو و پرتودرمانی
افرادی که در سنین پایین پرتودرمانی در ناحیه قفسه سینه دریافت کردهاند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند.
۶. استفاده از داروهای خاص
برخی داروهای هورمونی، داروهای ضدبارداری خوراکی و یا داروهای درمان ناباروری در درازمدت ممکن است خطر بروز سرطان سینه را تحت تأثیر قرار دهند.
۷. اختلالات کبدی در مردان
در مردان، برخی بیماریهای کبدی مانند سیروز میتوانند باعث افزایش سطح استروژن و در نتیجه افزایش احتمال ابتلا به سرطان سینه شوند.
۸. ژنتیک نادیدهگرفتهشده در مردان
اگرچه سرطان سینه در مردان نادر است، اما مردانی که دارای ژن BRCA2 هستند، در معرض خطر بالاتری قرار دارند. همچنین داشتن مادر، خواهر یا دختر مبتلا به سرطان سینه، این خطر را افزایش میدهد.
علائم هشداردهنده سرطان سینه
سرطان سینه در مراحل اولیه ممکن است بدون علامت باشد، اما با پیشرفت بیماری، نشانههایی ظاهر میشوند که آگاهی نسبت به آنها میتواند نقش مهمی در تشخیص زودهنگام ایفا کند. در ادامه، شایعترین علائم هشداردهنده را بررسی میکنیم:
۱. وجود توده یا غده در سینه یا زیر بغل
مهمترین و شایعترین علامت سرطان سینه، وجود یک توده یا برجستگی سفت و بدون درد در بافت سینه یا ناحیه زیربغل است. این توده ممکن است بهمرور زمان بزرگتر شود و معمولاً با چرخه قاعدگی تغییر نمیکند.
۲. تغییر در شکل یا اندازه سینه
تغییر ناگهانی در فرم، اندازه یا تقارن سینهها، میتواند نشانهای از رشد غیرطبیعی بافت سرطانی باشد، بهویژه اگر فقط در یک طرف رخ دهد.
۳. تغییرات پوستی
قرمزی، زخمشدن، ضخیمشدن پوست سینه یا پوست پرتقالیشکل شدن آن (مانند پوست پرتقال) میتواند علامتی از تهاجم سرطان به بافتهای لنفاوی باشد.
۴. تغییر در نوک سینه
فرورفتگی نوک سینه، تغییر موقعیت آن، زخم، خارش یا پوستهپوسته شدن نوک سینه از دیگر علائم هشداردهنده هستند.
۵. ترشح غیرطبیعی از نوک سینه
ترشح خودبهخودی و غیرعادی از نوک سینه، بهویژه اگر خونی یا شفاف باشد، میتواند نشانهای از وجود توده در کانالهای شیردهی باشد.
۶. درد در سینه یا ناحیه زیر بغل
گرچه بیشتر تودههای سرطانی بدون درد هستند، اما در برخی موارد ممکن است فرد احساس درد یا حساسیت در ناحیه سینه یا زیربغل داشته باشد.
۷. علائم خاص در مردان
در مردان، شایعترین نشانه، وجود تودهای سفت در زیر نوک سینه است. گاهی ممکن است با درد، تورم یا ترشح همراه باشد. مردان معمولاً علائم را نادیده میگیرند و این موجب تشخیص دیرهنگام میشود.
تفاوتهای سرطان سینه در زنان و مردان
اگرچه سرطان سینه بیشتر بهعنوان بیماری مختص زنان شناخته میشود، اما مردان نیز میتوانند به آن مبتلا شوند. تفاوتهایی در شیوع، تشخیص، علائم و پیشآگهی این بیماری بین زنان و مردان وجود دارد که شناخت آنها بسیار مهم است.
۱. شیوع بیماری
سرطان سینه در زنان بسیار شایعتر است؛ بهطوریکه از هر ۸ زن، یک نفر در طول عمر خود در معرض ابتلا قرار دارد. اما در مردان، شیوع آن حدود ۱ در هر ۱۰۰۰ نفر است. همین نادر بودن باعث میشود که مردان آگاهی کمتری نسبت به علائم و اهمیت غربالگری داشته باشند.
۲. سن ابتلا
در زنان معمولاً سرطان سینه در سنین ۴۰ تا ۶۰ سال شایعتر است، اما در مردان، بیشتر در سنین بالاتر از ۶۰ سال تشخیص داده میشود.
۳. نوع بافت سینه
زنان دارای بافت غددی و مجاری شیردهی پیچیدهتری هستند، در حالی که بافت سینه مردان سادهتر است. این تفاوت میتواند بر نوع و محل تودهها تأثیر بگذارد.
۴. تأخیر در تشخیص
از آنجا که مردان کمتر احتمال ابتلا به این بیماری را در نظر میگیرند، علائم را جدی نمیگیرند و دیرتر به پزشک مراجعه میکنند. به همین دلیل، سرطان سینه در مردان اغلب در مراحل پیشرفتهتری شناسایی میشود.
۵. پیشآگهی و درمان
پیشآگهی کلی سرطان سینه در مردان، در صورت تشخیص زودهنگام، مشابه زنان است. اما از آنجا که مردان معمولاً در مراحل پیشرفتهتر تشخیص داده میشوند، میزان بقای آنها اندکی پایینتر است. درمان در هر دو جنس تقریباً مشابه است و شامل جراحی، شیمیدرمانی، پرتودرمانی و درمان هورمونی میشود.
۶. جنبههای روانی و اجتماعی
در مردان، ابتلا به سرطان سینه میتواند به دلیل باورهای غلط اجتماعی، احساس شرم یا ضعف مردانگی ایجاد کند. این موضوع بر سلامت روان و پذیرش درمان تأثیرگذار است، در حالیکه در زنان، آگاهی عمومی و حمایت اجتماعی بیشتری وجود دارد.
نحوه تشخیص سرطان سینه
تشخیص بهموقع و دقیق سرطان سینه، نقشی کلیدی در موفقیت درمان و افزایش طول عمر بیمار دارد. برای رسیدن به این هدف، ترکیبی از روشهای بالینی، تصویربرداری و نمونهبرداری به کار گرفته میشود. در ادامه مهمترین روشهای تشخیص سرطان سینه را بررسی میکنیم:
۱. معاینه بالینی توسط پزشک
در اولین گام، پزشک با لمس سینه و نواحی اطراف مانند زیربغل، به دنبال توده یا علائم غیرطبیعی میگردد. همچنین تاریخچه خانوادگی، علائم، و عوامل خطر بیمار بررسی میشود.
۲. ماموگرافی (Mammography)
ماموگرافی تصویربرداری با اشعه X از بافت سینه است که میتواند تودهها یا رسوبات کلسیمی را حتی پیش از قابل لمس شدن شناسایی کند. این روش، بهترین ابزار غربالگری در زنان بالای ۴۰ سال بهشمار میرود.
۳. سونوگرافی سینه
در مواردی که تودهای در معاینه بالینی یا ماموگرافی دیده شود، سونوگرافی کمک میکند تفاوت بین تودههای جامد (احتمالاً سرطانی) و کیستهای مایع (معمولاً خوشخیم) را تشخیص دهیم. این روش بهویژه برای زنان جوان با بافت متراکم سینه مفید است.
۴. MRI سینه
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) روشی حساستر است که در موارد خاص، مانند بررسی گستردگی تومور یا ارزیابی زنان با ریسک بالا (مثلاً با ژن BRCA مثبت) استفاده میشود.
۵. بیوپسی (نمونهبرداری)
بیوپسی تنها روش قطعی برای تشخیص سرطان سینه است. در این روش، نمونه کوچکی از بافت مشکوک برداشته شده و زیر میکروسکوپ بررسی میشود. انواع مختلفی از بیوپسی وجود دارد از جمله:
- بیوپسی با سوزن ظریف (FNA)
- بیوپسی سوزنی با هسته (Core Needle)
- بیوپسی باز (جراحی)
۶. آزمایشهای هورمونی و ژنتیکی
در صورت تأیید سرطان، سلولهای تومور ممکن است از نظر گیرندههای هورمونی (استروژن و پروژسترون) و HER2 بررسی شوند تا نوع درمان مناسب مشخص گردد. همچنین در برخی موارد، آزمایش ژن BRCA برای بیماران با سابقه خانوادگی توصیه میشود.
۷. بررسی گسترش بیماری (Staging)
در صورت تشخیص سرطان، ممکن است اسکنهایی مانند سیتیاسکن، PET یا اسکن استخوان انجام شود تا میزان گسترش بیماری به سایر نقاط بدن (متاستاز) بررسی شود.
روشهای درمان سرطان سینه
درمان سرطان سینه به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله نوع تومور، اندازه، مرحله بیماری، وضعیت گیرندههای هورمونی و وضعیت سلامت عمومی بیمار. درمان میتواند شامل یک یا ترکیبی از چند روش باشد که در ادامه به آنها میپردازیم:
۱. جراحی
جراحی، رایجترین روش درمانی برای برداشتن تومور است و شامل دو نوع اصلی است:
- لامپکتومی (Lumpectomy): فقط توده سرطانی و بخشی از بافت اطراف آن برداشته میشود. این روش در مواردی که تومور کوچک باشد و امکان حفظ ظاهر سینه وجود داشته باشد، کاربرد دارد.
- ماستکتومی (Mastectomy): کل بافت سینه برداشته میشود. در برخی موارد، برداشتن غدد لنفاوی زیربغل نیز ضروری است.
۲. پرتودرمانی (رادیوتراپی)
پرتودرمانی معمولاً پس از جراحی انجام میشود تا سلولهای سرطانی باقیمانده از بین بروند. این روش بهویژه پس از لامپکتومی برای کاهش احتمال عود بیماری مؤثر است.
۳. شیمیدرمانی
در شیمیدرمانی از داروهای قوی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میشود. این روش ممکن است پیش از جراحی (نئوادجوانت) برای کوچککردن تومور یا پس از آن (ادجوانت) برای جلوگیری از بازگشت سرطان استفاده شود.
۴. درمان هورمونی
در سرطانهایی که گیرندههای استروژن یا پروژسترون مثبت دارند، درمان هورمونی میتواند رشد سلولهای سرطانی را مهار کند. داروهایی مانند تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز از جمله گزینههای رایج هستند.
۵. درمان هدفمند (Targeted Therapy)
اگر تومور دارای پروتئین HER2 مثبت باشد، داروهای هدفمند مانند Trastuzumab (هرسپتین) استفاده میشوند که دقیقاً سلولهای دارای این گیرنده را هدف قرار میدهند و به سلولهای سالم آسیبی نمیزنند.
۶. ایمونوتراپی (درمان با تقویت سیستم ایمنی)
در برخی انواع سرطان پیشرفته یا متاستاتیک، داروهای ایمونوتراپی برای تقویت سیستم ایمنی بدن جهت مبارزه با سلولهای سرطانی به کار میروند.
۷. مراقبت حمایتی (Palliative Care)
برای بیمارانی که در مراحل پیشرفته بیماری قرار دارند، درمانهای حمایتی برای کاهش درد، بهبود کیفیت زندگی و کنترل علائم انجام میشود.
پیشگیری از سرطان سینه
اگرچه نمیتوان بهطور کامل از بروز سرطان سینه جلوگیری کرد، اما با اتخاذ سبک زندگی سالم و انجام اقدامات پیشگیرانه میتوان بهطور چشمگیری خطر ابتلا را کاهش داد. در ادامه، مهمترین راهکارهای پیشگیری را مرور میکنیم:
۱. ورزش منظم
فعالیت بدنی منظم (حداقل ۳۰ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته) باعث کاهش سطح استروژن، بهبود عملکرد سیستم ایمنی و کنترل وزن میشود که همگی در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه مؤثر هستند.
۲. وزن سالم و متعادل
چاقی، بهویژه بعد از یائسگی، یکی از عوامل خطر مهم برای سرطان سینه است. کاهش وزن اضافه با کمک رژیم غذایی مناسب و ورزش میتواند احتمال بروز بیماری را کاهش دهد.
۳. تغذیه سالم
رژیم غذایی غنی از میوهها، سبزیجات، فیبر و چربیهای سالم (مانند روغن زیتون و آجیل)، و محدود کردن مصرف گوشتهای فرآوریشده، قند، فستفود و نوشیدنیهای شیرین به حفظ سلامت عمومی و کاهش ریسک سرطان کمک میکند.
۴. قطع مصرف الکل و سیگار
مصرف الکل حتی در مقادیر کم با افزایش خطر سرطان سینه در ارتباط است. همچنین سیگار کشیدن با آسیبهای ژنتیکی به سلولها، خطر ابتلا را بالا میبرد.
۵. شیردهی نوزاد
شیردهی به مدت حداقل ۶ ماه به کاهش سطح استروژن در بدن کمک میکند و یکی از عوامل محافظتکننده طبیعی در برابر سرطان سینه است.
۶. محدود کردن هورموندرمانی
درمانهای جایگزینی هورمونی (HRT) بعد از یائسگی در صورت طولانیمدت بودن میتوانند خطر ابتلا را افزایش دهند. لازم است این درمانها فقط تحت نظر پزشک و برای مدت محدود انجام شود.
۷. غربالگری منظم و خودآزمایی سینه
تشخیص زودهنگام از طریق ماموگرافی، سونوگرافی یا معاینه پزشکی منظم میتواند شانس درمان موفق را افزایش دهد. همچنین خودآزمایی ماهیانه سینه برای شناسایی هرگونه تغییر یا توده مشکوک اهمیت زیادی دارد.
۸. مشاوره ژنتیکی در موارد پرخطر
اگر سابقه خانوادگی قوی سرطان سینه وجود دارد، انجام آزمایش ژنتیکی برای بررسی ژنهای BRCA1 و BRCA2 و مشاوره با متخصص میتواند به پیشگیری کمک کند.
نقش غربالگری و خودآزمایی در شناسایی زودهنگام
تشخیص زودهنگام سرطان سینه، یکی از مؤثرترین راهها برای افزایش شانس درمان موفق و کاهش مرگومیر ناشی از آن است. غربالگری منظم و خودآزمایی نقش کلیدی در این مسیر دارند.
۱. غربالگری ماموگرافی
ماموگرافی نوعی تصویربرداری با اشعه X است که میتواند تودهها یا تغییرات غیرطبیعی را پیش از ایجاد علائم بالینی شناسایی کند. توصیههای معمول عبارتاند از:
- زنان ۴۰ تا ۴۹ سال: بررسی فردی بر اساس عوامل خطر (توصیه میشود با پزشک مشورت شود)
- زنان ۵۰ تا ۷۴ سال: انجام ماموگرافی هر دو سال یکبار
- زنان با ریسک بالا (مثلاً ژن BRCA مثبت): آغاز غربالگری زودتر و همراه با MRI
۲. خودآزمایی سینه (BSE)
خودآزمایی سینه روشی ساده و بدون هزینه است که زنان میتوانند هر ماه آن را انجام دهند. بهترین زمان انجام آن، چند روز پس از پایان قاعدگی است. در زنان یائسه، میتوان یک روز خاص از ماه را برای این کار در نظر گرفت.
در خودآزمایی باید به موارد زیر دقت شود:
- وجود توده یا برجستگی
- ترشح غیرعادی از نوک سینه
- تغییر در فرم، بافت یا رنگ پوست سینه
- تورم یا فرورفتگی پوست
۳. معاینه بالینی توسط پزشک
پزشک عمومی یا متخصص زنان میتواند سالی یکبار معاینه دقیق انجام دهد و در صورت لزوم درخواست سونوگرافی یا ماموگرافی بدهد. این معاینه بهویژه در زنانی که بافت سینه متراکم دارند اهمیت دارد.
۴. نقش غربالگری در مردان
گرچه غربالگری عمومی برای مردان توصیه نمیشود، اما مردانی با سابقه خانوادگی قوی یا ژن BRCA مثبت باید تحت نظارت پزشک باشند و در صورت بروز علائم، سریعاً بررسی شوند.
۵. آموزش و آگاهی
آموزش درست درباره نحوه خودآزمایی، اهمیت غربالگری، و شناخت علائم اولیه، باید بخشی از مراقبتهای بهداشتی زنان در هر سنی باشد.
تأثیر سرطان سینه بر سلامت روان و زندگی روزمره
تشخیص سرطان سینه تنها یک چالش جسمی نیست، بلکه تجربهای عمیقاً احساسی و روانی است که زندگی فرد را از جهات مختلف تحت تأثیر قرار میدهد. این بیماری میتواند باعث اضطراب، افسردگی، کاهش اعتماد به نفس و تغییر در سبک زندگی شود؛ هم برای خود بیمار و هم برای خانواده او.
۱. شوک و اضطراب پس از تشخیص
اولین واکنش بسیاری از بیماران پس از شنیدن تشخیص، شوک، ترس و نگرانی از آینده است. افکار مربوط به مرگ، درمانهای سخت، تغییر ظاهر و تأثیر بیماری بر خانواده میتواند به اضطراب شدید منجر شود.
۲. افسردگی و احساس ناامیدی
در طول درمان، بهویژه در دورههای شیمیدرمانی و پرتودرمانی، بسیاری از بیماران دچار افسردگی میشوند. خستگی مزمن، ریزش مو، تهوع و سایر عوارض جسمی میتواند انگیزه و امید را تضعیف کند.
۳. تصویر بدنی و اعتماد به نفس
برداشتن سینه (ماستکتومی)، تغییرات در فرم بدن یا از دست دادن موها ممکن است باعث کاهش اعتماد به نفس، احساس شرم یا حتی بحران هویت جنسی شود. این موضوع در مردان نیز ممکن است با احساس “غیرطبیعی بودن” همراه باشد.
۴. تأثیر بر روابط خانوادگی و زناشویی
سرطان سینه ممکن است بر روابط عاطفی و زناشویی اثر بگذارد. تغییر در توان جنسی، کاهش میل، خستگی جسمی و فشارهای روانی میتواند فاصله میان زوجها ایجاد کند. همچنین فرزندان ممکن است دچار نگرانی و ترس شوند.
۵. نگرانیهای شغلی و مالی
درگیر بودن با روند درمان و ناتوانی در انجام کارهای روزمره میتواند منجر به غیبتهای کاری، کاهش درآمد یا حتی از دست دادن شغل شود. این مسائل مالی ممکن است به استرس بیشتر منجر گردد.
۶. نقش مشاوره و حمایت روانی
گفتوگو با رواندرمانگر، شرکت در گروههای حمایتی، یا دریافت مشاوره خانواده میتواند به بیماران کمک کند با بحرانهای روانی بهتر کنار بیایند. همچنین صحبت با بیمارانی که مسیر مشابهی را طی کردهاند، موجب امید و آرامش میشود.
۷. بازگشت به زندگی عادی
پس از درمان، بیماران ممکن است دچار «ترس از بازگشت بیماری» شوند یا نسبت به تغییرات جسمی و روانی خود دچار تردید باشند. حمایت عاطفی و مراقبت پیوسته میتواند بازگشت به زندگی عادی را تسهیل کند.
سخن پایانی و نکاتی برای حمایت از مبتلایان به سرطان سینه در زنان و مردان
سرطان سینه نهتنها یک بیماری جسمی، بلکه تجربهای عمیق و گاه فرساینده در ابعاد روانی، اجتماعی و خانوادگی است. تشخیص زودهنگام، درمان بهموقع و حمایت روحی میتوانند تفاوت بزرگی در مسیر درمان و کیفیت زندگی بیماران ایجاد کنند.
نکاتی برای بیماران:
- خود را تنها ندانید: هزاران نفر پیش از شما این مسیر را با موفقیت طی کردهاند. حمایت بگیرید و درباره احساسات خود صحبت کنید.
- آگاهی، قدرت است: هر چه بیشتر درباره بیماری، درمان و مراقبتهای پس از آن بدانید، احساس کنترل بیشتری خواهید داشت.
- از بدن خود مراقبت کنید: تغذیه سالم، خواب کافی، ورزش سبک و پرهیز از استرس، سیستم ایمنی شما را تقویت میکند.
- به سلامت روان توجه کنید: احساس ترس، غم و خستگی طبیعی است، اما کمک گرفتن از مشاور یا رواندرمانگر میتواند بسیار مؤثر باشد.
نکاتی برای خانواده و اطرافیان:
- شنونده باشید، نه مشاور: گاهی شنیدن بدون قضاوت، بهترین نوع حمایت است.
- صبور باشید: تغییرات خلقی، خستگی یا گوشهگیری بیمار طبیعی است. با همدلی در کنارش باشید.
- در کارهای روزمره کمک کنید: خرید، مراقبت از فرزندان یا بردن بیمار به جلسات درمانی، میتواند باری بزرگ از دوش او بردارد.
- به استقلال بیمار احترام بگذارید: اجازه دهید خودش تصمیمگیرنده باشد، حتی در مورد درمان یا سبک زندگی.
در پایان، یادمان باشد که سرطان سینه، پایان راه نیست؛ بلکه میتواند آغاز یک مسیر تازه برای آشنایی عمیقتر با خود، بدن و معنای زندگی باشد. با آگاهی، حمایت و امید، میتوان از این بحران گذر کرد و دوباره با قدرت به زندگی برگشت.
اگر شما یا یکی از عزیزانتان با علائم مشکوک به سرطان سینه مواجه شدهاید، همین امروز برای مشاوره و غربالگری دقیق با مطب دکتر مریم آقایی تماس بگیرید.
- تصویر اول: تصویر شماتیک سرطان سینه در بدن زن و مرد
- تصویر دوم: مراحل غربالگری سرطان سینه با ماموگرافی
- تصویر سوم: احساسات بیمار مبتلا به سرطان سینه در حال درمان
- تصویر چهارم: نمودار آماری شیوع سرطان سینه در مردان و زنان
بدون دیدگاه